SIZ Twente verzorgt ook aankomend jaar weer gastlessen over het thema ‘jonge mantelzorgers’. Jonge mantelzorgers zijn jonge mensen die opgroeien met een ziek of beperkt gezinslid. Zij kunnen zich zorgen maken, moeten soms meer doen in huis en moeten soms ook zorg en aandacht missen. De gastlessen worden niet gegeven door oude, saaie professionals, maar door jonge mensen tussen de 18 en 30 jaar oud die zelf ook zijn opgegroeid met zorg in het gezin. Dit noemen we ervaringsmaatjes.

Ervaringsmaatjes weten als geen ander hoe het is om te moeten zorgen voor een ziek of beperkt gezinslid en kunnen zich goed verplaatsen in de jongeren uit de klas. Tijdens de gastles komen er allerlei onderwerpen aan bod, zoals zorgen voor iemand, stress hebben als iemand ziek is, of waarom het belangrijk is om mensen in je omgeving soms te steunen.

Het is niet nodig om persoonlijke verhalen te vertellen als je dat niet wil, maar het mag wel. De ervaringsmaatjes doen er alles aan om te zorgen dat er een veilige en ontspannen sfeer is in de klas die de gastles leuk en ontspannen maakt. Het is niet altijd serieus, er is ook tijd voor een lolletje. Aan het einde van elke gastles wordt er afgesloten met een leuke opsteker en iets om mee naar huis te nemen, maar wat dat is vertellen we lekker niet!

E-MOVO: 16% van de middelbare scholieren in Twente is jonge mantelzorger

Er wordt vaak een beetje verbaasd gekeken, als we vertellen hoeveel procent van de jongeren opgroeit als jonge mantelzorger.
Dit zijn er vaak meer dan de meeste mensen denken. Uit nieuwe cijfers van de GGD blijkt dat er in Twente zelfs meer jonge mantelzorgers zijn dan wij wisten.

1 op de 6
Eens in de drie jaar wordt door de GGD het E-MOVO (oftewel, Electronische MOnitoring Voortgezet Onderwijs) uitgevoerd.
Dit onderzoek gaat over het welzijn van jongeren in onze omgeving. Dit jaar is ook het thema mantelzorg meegenomen in de vragenlijst.
Uit het onderzoek blijkt dat maar liefst 16% (!!) van de jongeren in Twente opgroeit als jonge mantelzorger en maakt daardoor soms ingrijpende gebeurtenissen mee. Dat is dus zelfs 1 op de 6 jongeren die vanwege een ziek, beperkt of verslaafd gezinslid soms gedoe heeft thuis.

Wat kunnen we met deze informatie?
Wat ons betreft is dit erg belangrijke informatie om rekening mee te houden.
Schooldirecteuren die zeggen ‘jonge mantelzorgers die hebben we hier niet’ geloven we dus nooit meer!
Niet alleen gemeenten maar ook ziekenhuizen, revalidatiecentra en zorgverzekeraars zouden hieruit kunnen opmaken dat niet alleen patiënten, maar het hele gezin betrokken moeten worden bij zorg.

p.s. Dat betekent echt niet dat iedere jonge mantelzorger in therapie moet of een problemen heeft, jonge mantelzorgers zijn namelijk echt niet zielig. Even vragen hoe het gaat en wat ze nodig hebben is al een mooi begin.

Het gehele rapport van de E-MOVO vind je hier

Koning Willem Alexander heeft vandaag als beschermheer van het Oranje Fonds een werkbezoek gebracht aan Stichting Informele Zorg Twente. De koning was in het bijzonder geïnteresseerd in het project Ervaringsmaatjes, één van de maatjesprojecten die wordt gesteund door het Oranje Fonds.  Bij het werkbezoek waren 4 van deze koppels aanwezig om in gesprek te gaan over de ervaringen tot nu toe. De ervaringsmaatjes en jonge mantelzorgers vertelden over het leven met ziekte en zorg in het gezin en de motivatie om andere mensen te helpen. Zijne Majesteit was bijzonder geïnteresseerd en bewonderde deze jonge mensen voor hun inzet.

Ervaringsmaatjes zijn jong volwassen vrijwilligers en stagiaires die uit eigen ervaring weten hoe het is om op te groeien met zorgen in het gezin. Het ervaringsmaatje wordt gekoppeld aan een jonge mantelzorger tussen de 7 en 21 jaar die wel een steuntje in de rug kan gebruiken. In 2014 won SIZ Twente met dit idee de Nationale Zorg Vernieuwingsprijs en in Mei van dit jaar werd het initiatief bekroond met een prijs van het fonds ‘Soldaat van Oranje’, een fonds op naam van het Oranje Fonds. Inmiddels worden 23 jonge mantelzorgers ondersteunt door 14 ervaringsmaatjes. Naast de inzet van Ervaringsmaatjes biedt SIZ Twente ook individuele ondersteuning, cursussen en ontspanningsactiviteiten voor jonge mantelzorgers.

Stichting Informele Zorg Twente is een deskundige en actieve organisatie die zich richt op mantelzorgondersteuning. Inmiddels zijn zij landelijke voorloper op gebied van innovaties rondom informele zorg, iets wat in de toekomst steeds belangrijker wordt.

Naast het gesprek over ervaringsmaatjes ging de koning in gesprek met de organisatie en de samenwerkingspartners Hogeschool Saxion en Mediant. Hierin werd onder andere het samenspel van formele en informele zorg besproken. Ook werd gepraat over ondersteuning aan specifieke doelgroepen zoals mantelzorgers van mensen met dementie of GGZ gerelateerde problemen.

Waar Sophie al weken naar uitkeek was Ryan alweer een beetje vergeten: de dierentuin met z’n drietjes! De moeder van Sophie had vrijkaartjes voor het dierenpark Ouwehands in Rhenen van de Postcodeloterij. Deze mochten wij samen besteden, erg lief.

Ik had voorgesteld om met de trein te gaan: Ouwehands ligt globaal gezien tussen Utrecht en Arnhem dus zou dat met de trein en bus goed te doen zijn. En voordeliger: een railrunner voor beide kinderen was samen maar vijf euro en ik heb een studenten OV kaart dus ik kan gratis reizen. Op deze manier konden wij voor nog geen 10 euro naar de dierentuin, hartstikke mooi!

Op dinsdag 26 april (de dag voor Koningsdag) zijn wij dus met zijn drietjes naar de dierentuin geweest. Ik was vroeg bij Ryan: om negen uur al. Wij wilden de dag goed besteden dus daarom zouden wij op tijd vertrekken. Ik haalde Ryan en Sophie op met de auto. Niet eens om het slechte weer, maar omdat ik weet dat beide kinderen het hartstikke leuk vinden om bij mij in de auto te zitten. Ryan zit dan vaak gezellig naast mij en Sophie presteert het soms om in de achterbak te kruipen wat ik goed vindt voor die kleine stukjes.
Sophie woont vlak naast het station Hengelo Oost. Dat kwam goed uit, want in die trein konden wij helemaal blijven zitten tot aan Zutphen!
Sophie gaat heel vaak met de trein. Zo gaat Sophie vaak naar haar oma die in de kop van Overijssel woont. Ryan was echter nog nooit met de trein geweest. Eens moest de eerste keer zijn, dus vandaag!
Op het station mochten Ryan en Sophie mijn telefoonnummer op hun hand schrijven, voor het geval dat ik hen kwijt zou raken.
Toen wij ’s ochtends op de Syntus trein richting Zutphen stapten was het erg koud, maar liefst 3 graden. Ryan en Sophie wilden natuurlijk beide bij het raam zitten. Wij hadden een plekje voor vier dus dat kon mooi.

Ik kon aan Sophie zien dat zij er zin in had. Sophie was lekker aan het schommelen met haar benen waardoor ze Ryan af en toe aanraakte. Ryan vond dit niet zo fijn en vroeg Sophie of zij wilde stoppen. Sophie houdt van uitdagen dus ging nog even door waardoor er een discussie ontstond en zij beide wilden dat de ander op een andere plek ging zitten. Maar dit kon niet, omdat zij beide óók bij het raam wilden zitten. Sophie hield op met schommelen en Ryan zou er zich verder niets van aantrekken: probleem opgelost.
Eenmaal in Zutphen moesten wij overstappen op de trein naar Arnhem. Hier hadden wij 6 minuten voor. Ryan vond dit spannend: zouden wij dit wel redden? Ik vertelde Ryan dat het altijd makkelijk lukt en dat het perron niet zo groot is. Daar kwam de dubbeldekker aan: Ryan en Sophie renden naar de trein toe, direct naar een plekje boven in natuurlijk.
Beide hadden zij hun eigen rugzak mee met wat drinken, koekjes en snoepjes. Dit wilden zij best met elkaar delen, erg lief.

Eenmaal op Arnhem centraal gekomen was het even spannend (ook voor Ryan weer): waar zijn de bussen, welke bus nemen wij en is dat dan wel de goede bus?
Gelukkig werden wij goed geholpen door de NS medewerkers die ons naar de goede bus brachten. Ook in de bus hadden Ryan en Sophie een speciaal plekje weten te bemachtigen: achterin natuurlijk.
In deze bus moesten wij maar liefst 40 minuten blijven zitten, best wel een eindje dus. Onderweg inspecteerde Ryan de bus goed; hij telde het aantal hamertjes en nooduitgangen. Ook had hij zich al een scenario bedacht wanneer de bus te water raakt aan welke kant hij er dan het beste uit kon komen. Ik moest wel een beetje lachen en vertelde Ryan dat de kans héél klein is dat er iets ernstigs gebeurt. Eigenlijk vond ik het ook wel een beetje zorgwekkend. Sophie zie ik genieten van de reis terwijl Ryan meer bezig is met het afwegen van risico’s en gevaren. Naar mijn mening vind ik dit nog al zwaar voor een kind van tien jaar oud. Hij is dan ook niet voor niets een jonge mantelzorger en maakt zich dan ook duidelijk veel zorgen…

In Wageningen aangekomen moesten wij nog één bus hebben: die naar het Dierenpark. Deze was wat vertraagd tot ergernis van Ryan. Achteraf viel het mee, het duurde maar vijf minuutjes.
In de bus naar het dierenpark liet ik Ryan en Sophie een stukje van de serie ‘ZOOP’ op mijn mobiel zien. Deze serie is namelijk in hetzelfde dierenpark opgenomen een aantal jaar geleden. Helaas kenden beide deze serie niet. Volgens mij was ZOOP dan toch meer uit de tijd van mijn iets oudere zusjes… Grappig!

Eenmaal aangekomen in de dierentuin gingen Ryan en Sophie helemaal los: rennen, vliegen, gillen en helemaal uitgelaten. Ik liet hen een plattegrond zien van het park en beiden willen ze direct álles zien! Ik stelde voor om de route te volgen en op deze manier alles te kunnen bekijken. Nee hoor, er moest eerst gespeeld worden in de speeljungle omringd met water. En kwijt was ik ze. Wat ik op zich niet zo erg vond wat ik weet dat beide geen echte weglopers zijn. Vooral Ryan niet, die veel te bang is om mij kwijt te raken. En Sophie blijft dan wel weer in de buurt van Ryan want die vind dat veel te leuk zo’n jongen die zij lekker kan uitdagen.
Het begon te regenen, wat de kinderen volgens mij helemaal niet door hadden terwijl zij vrolijk aan het spelen waren. Midden in de speeljungle lag een eilandje omringd met water waar je alleen naar toe kon over een brug (die overigens al half in het water hing). Ik hoorde moeders roepen dat hun kinderen niet naar het eilandje mochten omdat zij dan nat zouden worden. En voor ik er erg in had stonden Ryan en Sophie al op het eilandje, met natte schoenen en sokken natuurlijk…
Eigenlijk vond ik het ook wel een beetje grappig. Wat zouden die andere moeders van mij denken? Wat een slechte zus, laat zij zomaar haar broertje en zusje nat worden. Maar ja, de kinderen hadden de grootste lol dus wat hield mij dan ook tegen.

Toen het eenmaal echt hard ging regenen liepen wij praktisch tegen een rij aan voor de zeeleeuwen show. Hartstikke leuk, dat wilden wij wel zien. De deuren gingen open en de kinderen zochten een mooi plekje. De show was ontzettend leuk met grote zeeleeuwen die allerlei kunstjes deden. Sophie zat naast mij en Ryan zat achter mij, die om de zoveel seconden mij aanstootte en zei: “kijk Jamie, wat gaaf he!” en: “Zie je het Jamie, mooi he!” Ze genoten er beiden van.

Na de zeeleeuwenshow is het verder de hele dag gelukkig droog geweest. En Ouwehands is een mooi park met nog best wat overdekte bezienswaardigheden zoals ‘Apia’ en ‘Gorilla Adventure’. Beide overdekte plaatsen hadden een speeltuin waar Ryan en Sophie zoals gewoonlijk niet weg te krijgen waren. Wij hebben ontzettend gelachen om een chimpansee die een hele show aan de bezoekers weggaf.
Daarna hebben wij nog een rondje gelopen door het ‘berenbos’ wat de kinderen helemaal super vonden. Ook door het berenbos konden zij tijdens het bekijken van de beren (het waren en super veel!) klimmen en klauwteren.
Vervolgens hebben wij nog olifanten en giraffen gezien, die toch echt niet kunnen ontbreken aan de dierentuin! De pinguïns waren ook heel grappig, ze kwamen erg dichtbij en je moest oppassen dat ze niet in je vingers pikten.

Als laatste wilde Ryan nog heel graag het grote terrarium en aquarium zien. De vader van Ryan hield vroeger slangen en andere reptielen thuis. Ryan vond dit altijd heel erg leuk en wilde daarom een paar mooie foto’s maken voor zijn vader. Ook heeft hij een mooie foto gemaakt van een slapende tijger, waar zijn moeder dol op is.

Sophie vond vooral de stokstaartjes heel erg leuk. Er waren wel een stuk of twintig in één verblijf. Sommigen sliepen heel lief tegen elkaar aan terwijl anderen druk verstoppertje speelden. Sophie moest er hard om lachen want deze beestjes zien er heel grappig uit en ze kunnen ook zo leuk rechtop staan en je aan staren.

Vijf uur hebben wij uiteindelijk door het park gelopen! De tijd ging zo snel dat wij ons bijna moesten haasten voor de bus. Bij de uitgang was er een fonteintje waar Ryan en Sophie uiteraard niet van af konden blijven. Ze hadden bijna hun schoenen en sokken weer droog en vervolgens spatteren ze elkaar weer onder met water. Oh, oh, wat heb ik gelachen om hen.

Tijdens de terugreis kon ik merken dat de kinderen moe waren. Ze waren een stuk minder druk dan de heenweg en zaten rustig voor hun uit te staren. Ik de bus vroeg ik hoe ze de dag vonden. Ryan: “Super leuk, dankjewel Jamie”. Sophie: “Middelmatig”. Sophie probeert mij altijd uit te dagen en mij op de kast te krijgen. Dit doet zij wel vaker, dus ik ben het wel gewend. Ook met spelletjes probeert ze altijd vals te spelen om mij te plagen. Eigenlijk vind ik het wel grappig. Ik ken Sophie nu al zo lang dat ik heus wel weet dat zij net zo’n super leuke dag heeft gehad als Ryan!

Ik had het idee dat de kinderen het op een gegeven moment fijn vonden om thuis te zijn, ze waren allebei doodop. Een goed teken denk ik maar zo! Beiden hebben mij bedankt en de ouders vonden het ook super dat ik de kinderen een dag mee op stap heb genomen. De reis verliep goed, de dierentuin was hartstikke leuk en wij hebben ons niet tegen laten houden door het koude en natte weer. Kortom: een top dag!

Het is bijna vakantie!! Tijd om lekker te ontspannen en te relaxen.
Onze ervaringsmaatjes hebben een lijst met tips voor je samen gesteld voor een onbezorgde zomer met veel ‘me-time’.

Tip 1: Spreek af met die ene vriend of vriendin die je lang niet hebt gesproken
Ken je dat gevoel? Dat je telkens denkt ‘die heb ik echt té lang niet gezien’. De zomer is een perfecte periode om weer eens lekker bij te kletsen met mensen die je lang niet hebt gezien. En het leuke is… Als je elkaar lang niet hebt gesproken, heb je vast veel om over te kletsen!!

Tip 2: Doe iets wat je nog niet eerder hebt gedaan
Elk weekend monopolie? Elke zaterdag voetbal? En met mooi weer altijd hamburgers op de barbecue? Voor je het weet doe je elke week het zelfde en wordt iets leuks al snel gewoon. De zomer is een perfecte periode om nieuwe dingen te ontdekken! Ga badmintonnen, memorie spelen of neem een proeflesje paardrijden.
Wie weet ontdek jij wel iets waar je goed in bent, of waar je gewoon heel veel plezier in hebt! P.s. de spelotheek leent spelletjes uit, je kunt zo voor weinig geld verschillende dingen uitproberen.

Tip 3: Ga logeren!
Een vriend, vakantiekennis of familie ergens in het land? of gewoon om de hoek… Ga logeren! Logeren kan voelen alsof je even op vakantie bent en is super gezellig. En het leukste is dan, je hoeft de volgende dag niet naar school! En zeg nou zelf, even weg van huis kan soms ook wel heel fijn zijn!

Tip 4: Mobielloos leven voor even
Heb je wel eens geteld, hoe vaak jij per dag op je telefoon kijkt? Waarschijnlijk raak je na de lunch de tel al kwijt… We krijgen door social media en whatsapp het gevoel alsof we constant op de hoogte moeten blijven en denken soms dat we onmisbaar zijn. Maar weetje? De wereld vergaat niet als je even niet online bent, en je krijgt er een hoop rust voor terug!

Tip 5: Stel een nieuwe playlist samen
Eeuwig de zelfde muziek op je telefoon staan? De zomer is een perfecte tijd voor het verfrissen van je playlist. Wist je dat je via Spotify gratis muziek kan downloaden die bij je stemming past. Ze hebben alvast lijstjes gemaakt zoals ‘feeling happy’, ‘sunday morning mood’ en ‘rainy days’. Hoef je zelf dus niet meer over na te denken

Tip 6: Maak een fotoalbum met dierbare herinneringen
Heb je veel foto’s op je telefoon staan? Je komt er pas achter als ie in de WC valt hoeveel mooie en gekke foto’s kwijt bent… Het is daarom leuk om een fotoalbum te maken met foto’s van jou en al je dierbaren. Je hebt iets om door te bladeren en zult zien dat je er blij van wordt! Via de website van de Hema of Kruidvat kun je eenvoudig online een album samenstellen.

Tip 7: Ga mee op JMZ kamp!!!
Jonge mantelzorgers tussen de 12 en 18 jaar kunnen het weekend van 30 en 31 juli mee op kamp met stichting informele zorg Twente. het beloofd een spektakel te worden! Meld je snel aan door te mailen naar jongemantelzorgers@siztwente.nl vol = vol!

Het Nederlands jeugd instituut heeft onderzoek gedaan naar de ondersteuningsbehoeften van brussen, oftewel kinderen en volwassenen die een broer of zus hebben met een ziekte of beperking.
Uit het onderzoek blijkt dat 60 procent van alle ondervraagde brussen niet weet waar ze terecht kunnen voor ondersteuning. De helft van hen vindt dat er onvoldoende ondersteuning beschikbaar is. Terwijl 88 procent van de respondenten verwacht dat Brussen ondersteuning laagdrempelig en in iedere regio beschikbaar is. Ook de toekomst van hun zorg intensieve broer of zus is een bron van zorg: 89 procent wil hierin meer inspraak.

In het brussenrapport zijn een aantal interventies opgenomen die goed aansluiten bij de ondersteuningsbehoeften van brussen. Ervaringsmaatjes wordt genoemd als passende interventie waarin lotgenoten elkaar kunnen ontmoeten en ondersteunen.

Ervaringsmaatjes kunnen onder andere broers en zussen van kinderen met en beperking of ziekte ondersteuning bieden. Vaak draait het om het kind met de beperking en moeten broers en zussen daar rekening mee houden. Er kunnen bijvoorbeeld andere regels gelden, vriendjes of vriendinnetjes mee naar huis nemen kan niet zomaar of op een ander tijdstip eten dan gebruiken kan lastig zijn.

SIZ Twente weet dat het belangrijk is dat er ook naar deze kinderen geluisterd wordt. Door zichzelf weg te cijferen of vaak in dienst te staan van de broer of zus, kan de eigen ontwikkeling op latere leeftijd in de knel komen.  SIZ Twente biedt daarom ontspanningsactiviteiten, cursussen en individuele ondersteuning op maat.

Voor meer informatie klik hier.

“Mijn moeder kan alles!” zegt Abdullah uit Almelo trots. Maar dat is niet helemaal waar. Baqi Faqiri moet noodgedwongen haar kinderen wel eens in de steek laten, bijvoorbeeld als het om wandelen of fietsen gaat. Baqi heeft fibromyalgie, artrose en nog andere klachten die de nodige beperkingen veroorzaken. Abdullah (12), Mustafa (10) en Nabillah (7) hebben al jong geleerd de handen uit de mouwen te steken.

 Mustafa is een kei geworden in het bakken van eitjes en zijn zusje Nabillah laat zien hoe de kruimeldief werkt. Abdullah maakt meestal het ontbijt klaar en dat is een hele kunst, want hij is ‘s morgens niet een van de vroegsten. Toch wordt de tafel altijd op tijd gedekt. De kinderen hebben geen moeite met het helpen van hun moeder. Vrolijk vertellen ze welke vaardigheden ze in het huishouden al hebben opgedaan. Speciaal voor kinderen die opgroeien met een ziek of beperkt gezinslid organiseert Stichting Informele Zorg (SIZ) Twente passende ondersteuning. Zo mogen Abdullah, Mustafa en Nabillah regelmatig meedoen aan activiteiten als paardrijden, knutselen, koken of scouting. “Het mes snijdt dan aan twee kanten”, legt
moeder Baqi uit. “Mijn kinderen hebben een geweldige middag en ik kan even alleen zijn en bijkomen.”

Ontspanningsactiviteiten 

Baqi valt haar kinderen zo min mogelijk lastig met haar beperkingen. Abdullah bekent eerlijk dat hij zich pas drie jaar geleden realiseerde dat zijn moeder anders is dan andere moeders. Hij accepteert dat als een gegeven en zit er niet mee. De andere twee hebben er ook geen moeite mee. Ze vormen een harmonieus gezin, al heeft de familie Faqiri het niet gemakkelijk. Baqi heeft als klein kind de verschrikkingen van de oorlog in Afghanistan meegemaakt en kan dat nog steeds moeilijk verwerken. De man van Baqi heeft altijd gewerkt in een garage, maar is nu werkloos. “Mijn vader volgt een opleiding tot taxichauffeur”, meldt Abdullah, die de toekomst opgewekt tegemoet ziet. Alle drie de kinderen zijn heel tevreden en vertellen enthousiast over alles wat ze meemaken. Mustafa laat het werkstuk zien dat hij tijdens een ontspanningsactiviteit van SIZ Twente heeft gemaakt: hij tekende op piepschuim dat op een bord werd geplakt. Om spijkers gewonden loombandjes maken het kunstwerk helemaal af. Nabillah heeft een gitaar gekregen voor het behalen van haar zwemdiploma A. “Dat was een aanbieding”, verklapt moeder Baqi. Nabillah moet nog wel afzwemmen, maar ze weet zeker dat ze het haalt en daarmee de gitaar ook echt verdient. De eerste akkoorden heeft ze al te pakken. Mustafa is een kei in tekenen, vooral stripfiguren krijgt hij perfect op papier. Hij wordt later kunstenaar en als dat niet lukt dierenarts. Dat laatste lijkt zijn zusje ook wel wat. Abdullah leeft zich uit tijdens de gymles. “Ik wil later iets in de sport gaan doen.”

Genoeg te doen
Plannen te over voor de toekomst dus. Maar ook nu is er genoeg te doen. En dan hebben we het niet over het meehelpen in de huishouding alleen. Want dat valt allemaal wel mee, beaamt het drietal. Baqi doet alles wat ze maar kan toch het liefst zelf. “Abdullah mag niet eens strijken, want dan verbrandt alles”, meesmuilt Mustafa. Hij kan dat beter dan zijn broer. Abdullah zit daar niet mee. “Ik ben goed in het koken met eieren, tomaten en worst.” Nabillah doet op aanwijzingen van Baqi kleine klusjes in de keuken. “Ik kan loempia’s rollen en salade maken.” Irritant is de afwas. Daar zijn ze het alle drie over eens, Mustafa voorop. “Maar je kunt wel lekker bellen blazen met het sop.” Favoriet is het ‘ijsjes’ maken: aardbeien, snoep en karamels in een kommetje mengen met ijsblokjes.

Zoveel leuke dingen
De kinderen verheugen zich op de bijeenkomsten bij SIZ Twente. Mustafa glundert als hij het over het bowlen en karten heeft. Abdullah heeft besloten toch maar nooit meer op een paard te gaan zitten. Hij vindt de disco geweldig. “En zo’n spel met een grote bol van wol die je met elkaar steeds verder afdraait zodat er een spinnenweb ontstaat.” “Ik ben zo blij dat de kinderen op die dagen
zoveel leuke dingen kunnen doen”, zegt Baqi. En de kinderen? Die verschillen dan misschien wel van mening over elkaars vaardigheden in het huishouden, over één ding zijn ze het roerend eens: “Onze moeder is de liefste moeder van de hele wereld.” Niet voor niets maakt Mustafa zijn meeste tekeningen voor haar…

Door: Noortje Krikhaar

In: Reuma Magazine